دولت انگليس: در هرسال،شانزده ميليارد پوند براي بانك اطلاعاتي هزينه مي‌كند و در نظر دارد، صد و پنج ميليارد پوند را براي پروژه هاي گردآوري اطلاعات در پنج سال آينده هزينه كند.تعداد سيستم‌هايي كه اين دولت اداره مي‌كند، سر به هزاران مي‌زند.

گوگل: مالك بيشتر از پنجاه ابزار است كه اطلاعات كاربران را گردآوري مي‌كند و معاملاتي چند ميليون دلاري با چند آژانس خبري دارد تا به روزنامه ها كمك كند كه از طريق «آگهي‌هاي اينترنتي» پول درآورند.


تسكو:هرهفته دويست ميليون خريد در كارت‌هاي اعتباري تسكو ثبت مي‌شود. از اين اطلاعات براي ايجاد پروفايل‌هاي شخصي خريدكنندگان از جمله عادت‌هاي سفر آنها،كمك‌هاي مالي آنها به خيريه ها و دغدغه‌هاي آنها نسبت به محيط زيست استفاده مي شود. اين اطلاعات به شركت هايي همچون «اسكاي»،«اورنج» و «ژيلت» فروخته مي‌شود.

ياهو: در هرماه،هزار و پانصد بيت اطلاعات را براي هركاربر محاسبه مي‌كند. اين شركت اتحادي را با «نيوز پيپر كنسرسيوم» شكل داده كه نماينده بيش از هشتصد روزنامه است.

فيس بوك: دويست و بيست و دو ميليون نفر در دسامبر 2008 از اين سايت بازديد كرده اند و يك مجوز هميشگي را براي استفاده از محتوا، اسكن كردن پروفايل‌ها،تصاوير و پيام‌ها و همراه كردن آگهي‌هايي كه در كنار آنها مي‌آيد،به اين شركت داده‌اند.


فورم: به وب سايت‌هاي والد اجازه مي‌دهد تا كاربرانشان را با آگهي‌هاي سفارشي شده هدف قرار دهند. به دنبال وصول شكاياتي نسبت به سرويس تبليغات رفتاري كه بدون رضايت كاربران در شبكه گسترده انگليسي به آزمايش گذاشته شد، كميسيون اروپايي اقدامي قانوني را عليه انگليس شروع كرده است.

منبع:www.newstatesman.com

+ نوشته شده در  ساعت   توسط محمدباقر طالبي  |